Niet meer hoeven sleutelen aan mijzelf

Nadenkend over die zin, denk ik dat dit mij nog wel het meeste rust geeft. Weten dat ik niet meer hoef te sleutelen aan mijzelf. Niet dat ik die behoefte dan in mijn leven dan zo heel erg vaak heb gehad, maar juist omdat anderen vonden dat er wat met mij aan de hand was en ik hun waarheid boven de mijne ging stellen, deed mij vaak zo twijfelen aan mijzelf en aan de persoon die ik ben. Al herinner ik mij nu al schrijvende dus ook meer en meer verhalen waarin ik wel degelijk mijn mannetje stond. En juist achter mijn waarheid bleef staan.

Als ik iets positiefs haal uit het schrijven nu, dan is het wel dat er onder al het negatieve ook hele leuke verhalen en inzichten liggen die ik door de jaren heen gewoon was vergeten.

Zo ben ik nu al weer een paar dagen aan de slag met een verhaal over een groep jonge mensen die in 1979 als team uitgezonden werden naar diverse plekken in Italië ,om daar de uitdagingen van hun laatste stage van een opleiding aan te gaan. Nu wist ik natuurlijk wel dat ik als jonge tomboy van net 18 jaar die reis en die stage had gedaan, maar hoe alles ook al weer in elkaar stak, dat was mij door de tijd heen ontglipt omdat er daarna nog al het één en ander was voorgevallen. De fotoboeken met daarin een reisverslag en allerlei kaartjes en briefjes en aantekeningen die ik nog altijd heb, zijn dan ook een ongelooflijke steun om dit alles terug te halen en neer te tikken.

En ja, mijn leven toen was heel anders als in de jaren die daarna volgden, juist omdat ik niet wenste te buigen voor de wensen van wat mensen vonden dat er in de Bijbel over mij als Tomboy geschreven stond. In die zin zullen er altijd mensen blijven die vinden dat ik iets in mijn leven zou moeten veranderen. In tegenstelling met toen heb ik het nu ook niet meer nodig om daar op de één of andere manier nog gehoor aan te geven. Ik ben namelijk niet meer op zoek naar acceptatie, wat ik in die tijd, als jongeling, juist nodig had om het nog enigszins leuk te kunnen houden.

Het lied wat tijdens het schrijven en door de afgelopen dagen al als een soort van derde spoor in mijn hoofd klinkt, is de Gayatri Mantra. Op één van de vele sites waar je de betekenis kunt lezen las ik net dit : “Het zingen van de Gayatri Mantra beïnvloedt het fysieke lichaam,zuivert het emotionele lichaam, en brengt je bij je hartgevoel. Het is een mantra voor vrede en wijsheid voor iedereen.”

Niet meer op zoek zijn naar acceptatie omdat ik aan mijzelf genoeg heb, maakt dat ik kan blijven staan in mijn eigen kracht. En dat gun ik iedereen.

Tim Wheater - Gayatri Mantra

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer