Herinneren

Kiezen voor mijzelf was geloof ik één van de eerste dingen die ik in mijn leven deed. Ik begreep al vrij vlot dat als ik niet voor mijzelf zou kiezen en voor de volle 100% achter mijn keuzes en mijn waarheid bleef staan, ik niet alleen de macht over mijn eigen leven uit handen zou geven aan anderen, maar tegelijkertijd ook volledig in hun energie zou stappen en mijzelf daardoor zou kunnen verliezen. Hoe ik aan die wijsheid kwam wist ik niet, maar het voelde wel aan als zijnde waar en waarheid.

Dat gevoel, dat innerlijk weten, maakte mij in het eerste deel van mijn leven zeer onzeker omdat iedereen in mijn omgeving zo anders over de dingen dacht. Waarbij ik dan vaak het gevoel kreeg dat ik mijzelf moest gaan aanpassen aan hen. Nu kon ik dat ook vrij gemakkelijk, waardoor de ander dan het gevoel kon krijgen dat ik zijn of haar waarheid had overgenomen als zijnde van mij. Maar op het moment dat ik dan dus uit hun energie was gestapt en weer terug stapte in mijn eigen energie, ontdekten zij dan dus dat ik nog steeds vast had gehouden aan mijn eigen waarheid en niet die van hen had overgenomen.

In het tweede deel van mijn leven, waarbij ik dus uitga van om en nabij 30 jaar per deel, begon ik meer en meer in mijn eigen kracht te staan en had het daardoor dus ook niet meer zo nodig om mijzelf tegenover anderen te verdedigen. Iets wat ik in het eerste deel dus veelvuldig had gedaan. Dat het overlijden van mijn moeder hierop van invloed is geweest, staat voor mij als een paal boven water. Naast dat ik niet meer uit alle macht hoefde te proberen te voldoen aan haar eisen, kon ik hierdoor nog meer afstand gaan nemen van haar geloofsovertuiging, die over de meet genomen nooit echt van mij was geweest.

Ik geloofde, net als zij, wel in een schepper, maar ik geloofde ook in reïncarnatie en dan met name vanwege allerlei uitspraken die ik in verschillende grondteksten had gelezen over ‘eeuwigheid’ en ‘ziel’. Want als er een leven na dit leven zou kunnen bestaan, dan zou er toch ook een leven voor dit leven moeten kunnen zijn? Dan zou die gedachte toch niet eens zo heel vreemd zijn? Waarom sprak men in de christelijke geloofsgroepering en kerk waarin ik was opgegroeid dan alleen maar over een leven na dit leven en niet een leven voor dit leven? En hoe zat dit dan met de inzichten die ik als kind al had gehad? Waar kwamen die dan verdaan? Had dit wellicht met een leven voor dit leven te maken? Kan dat überhaupt?

Mijn boekenkast, die door de jaren heen toch al aardig gevuld was geraakt met allerlei boeken over levenswijsheden en andere spirituele waarheden, zou nog voller raken. Mijn zoektocht was nog lang niet ten einde. En toen op een dag een spiritueel leraar tegen mij zei dat de leerling, leraar was geworden, vond ik dat heel leuk gevonden van hem. Maar omdat ik dat gevoel niet met hem deelde en mijzelf dus in het geheel niet zag als een leraar, vervolgde ik mijn weg en mijn zoektocht en liet hem met de nodige verbazing achter.

Het had weliswaar mijn ego gestreeld dat hij zijn goedlopende praktijk aan mij wilde overdragen, maar ik zag en zie mijzelf niet als paragnost of als medium. Iets wat zijn cliënten dan toch van mij zouden verwachten. Tenminste wel als ik zijn praktijk over zou nemen. Daarbij had ik ook niet het gevoel dat ik in de voetsporen van hem moest gaan treden en dus in zijn energie moest gaan stappen. Maar dus juist in mijn eigen energie en mijn eigen kracht.

Nu ik in het derde deel van mijn leven ben aangekomen, waarvan ik natuurlijk niet weet hoe lang dat derde deel dan uiteindelijk echt gaat zijn, is de zoektocht naar wie ik ben als mens echt wel ten einde. Dat zou ook niet best zijn als ik dat nu, terwijl ik zoetjes aan richting mijn 60ste levensjaar aan het wandelen ben, nog niet zou weten, nog niet zou her-inneren. Want daar gaat het natuurlijk om. Het leven gaat niet zo zeer over ontdekken wie je bent maar juist over her-inneren wie je bent. En mocht je daar meer over willen weten dan is het boek “Her-inneren” van Steve Rother en de Groep een goed begin.

Mister and Mississippi - Shape Shifter

Theme by Danetsoft and Danang Probo Sayekti inspired by Maksimer