april 2020

And I am almost there

En dan doel ik dus op dat blogbericht wat maar niet geschreven wil worden. Althans, wel geschreven wil worden, maar nog steeds niet geplaatst omdat ik steeds weer wat nieuwe informatie vind. Informatie die er eigenlijk ook bij hoort. Maar als ik het te lang maak, dan leest dat ook niet lekker. Dus kan ik er óf een zoveel delen roman van maken wat feitelijk een thriller is en zelf wel iets weg heeft van een goede detective. Wat ook kan, is dat ik het op een andere manier probeer te zeggen.

Free your mind

1992 En Voque - Free your mind and the rest will follow. Die zin en echt alleen die zin komt al even als een soort van Mantra in mijn hoofd. Bij herhaling als een soort van tegenhanger of tegengif of antidote of hoe je het ook wilt noemen in mijn hoofd.

Free your mind, van alle onzin die er in hapklare brokjes door de mainstreammedia dagelijks wordt ingestort.

Free your mind.

Als de zon schijnt

Vandaag scheen de zon en waaide er heel letterlijk, een heel koud briesje door het land. Ik vond het alles behalve warm. Terwijl ik mij maar weer eens in een winterjas naar buiten had begeven, verbaasde ik mij tegelijkertijd over de korte broeken die ik tegenkwam. Verschil zal er wat dit betreft altijd wel blijven en zijn. Net zoals het verschil in hoe er gedacht wordt over deze tijd.

Ik hef het glas

Vandaag op de verjaardag van mijn dochter heb ik samen met mijn buurman het glas geheven. Wij keken beide naar de overkant. De overkant van de weg waar zij samen met haar man en dochter in een andere wijk woont. Dat is het voordeel van wonen op 6 hoog dat je op de wijk waar zij woont kunt kijken. Weliswaar wordt het zicht ietwat belemmerd door de bomen, maar het gaat om het idee.

The Plot Thickens

Dat de wereld maar vreemd in elkaar steekt en dat niet alles wat je leest of hoort of denkt te weten per definitie waar hoeft te zijn en dus een totale 100% aan waarheidsgehalte bezit, ja zo ver ben ik al jaren.

 

They Dance Alone

Oorspronkelijk is 'They dance alone' een lied van Sting, maar de tekst is van alle dag. En zelfs heel erg van deze tijd. Omdat dit het enige is wat wij nu nog blijkbaar mogen doen. Alleen dansen. In ons eentje dansen. Niet meer samen, vanwege die 'anderhalve meter maatschappij'. Vanwege iets wat nu door de overheid het ‘Nieuwe Normaal’ wordt genoemd. Iets wat ik overigens al tijden het ‘Nieuwe Moraal’ noem, omdat er niets normaal aan is. Maar dat terzijde.